Mieszkam w Warszawie. Jestem prezesem Koła Polaków z Indii z lat 1942-1948. W Indiach, tym dalekim, egzotycznym kraju, spędziłem lata dzieciństwa. W Valivade k/Kolhapur uczęszczałem do polskiej szkoły, należałem do zuchów i harcerzy. Znalazłem się tam z sierocińcem dzieci, które zostały zabrane z ZSRR w 1942r., gdy Armia gen. Andersa ewakuowała się do Persji. Przedtem, 12. kwietnia 1940r. ze Lwowa ja z matką i dwoma braćmi zostaliśmy wywiezieni w bydlęcych wagonach do Kazachstanu. W Katta-Kurganie wszyscy oni zmarli z głodu i chorób. W 1948r. na skutek starań mojego ojca wróciłem do kraju.